[Rank]
S. Petri Canisii Confessoris et Ecclesiae Doctoris;;Duplex;;3;;vide C5a

[RankNewcal]
S. Petri Canisii Confessoris et Ecclesiae Doctoris;;Duplex optional;;2;;vide C5a

[Name]
Peter

[Rule]
vide C5a;mtv
9 lectiones;

[Oratio]
O God, who didst give strength and learning to blessed Peter thy Confessor for the defence of the Catholic faith, mercifully grant, that by his example and teaching the erring may be saved and the faithful remain constant in the confession of thruth
$Per Dominum

[Lectio4]
Petrus Canisius, Novio-magi in Gelria eo ipso anno natus est, quo Lutherus in Germania aperta rebellione ab Ecclesia descivit, et Ignatius de Loyola, in Hispania, terrestri militia abdicata, ad praelianda praelia Domini se convertit; Deo nimirum portendente, quos ille posthac adversarios, quem sacrae militiae ducem esset habiturus. Coloniae Agrippinae, quo studiorum causa concesserat, perpetuo castitatis voto se Deo obstrinxit, et paulo post Societati Jesu nomen dedit. Sacerdotio auctus, catholicam fidem contra novatorum insidias legationibus, sermonibus, scriptis libris statim defendendam suscepit. Ob praeclaram sapientiam et exploratum rerum usum a Cardinali Augustano et a pontificiis Legatis magnopere expetitus, semel atque iterum concilio Tridentino interfuit; cujus etiam decreta ex auctoritate Pii quarti Pontificis maximi rite per Germaniam promulganda et in morem inducenda curavit. A Paulo quarto ad conventum Petricoviensem ire iussus, aliusque a Gregorio decimo tertio legationibus obeundis adhibitus, alacri semper et numquam fracto dlfficultatibus animo, gravissima, religionis negotia tractávit, ac vel inter praesentia vitae discrimina ad felicem exitum perduxit.

[Lectio5]
Superno caritátis igne, quem in Basilica Vaticana e penetralibus Cordis Jesu olim copiose hauserat, inflammatus. et divinae gloriae amplificandae unice intentus, dici vix potest, quot per annos amplius quadraginta labores susceperit. aerumnasque pertulerit, ut complures Germaniae civitates ac provincias vel ab haeresos contagione defenderet, vel haeresi infectas Catholicae fidei restitueret. In Ratisbonensi et Augustano conventu imperii proceres ad jura Ecclesiae tuenda et mores populorum emendandos excitavit: in Vormatiensi insolescentes impietatis magistros ad silentium adegit. A sancto Ignatio Germaniae superioris provinciae praefectus, domos et collegia multis locis condidit. Collegium Germanicum, Romae constitutum omni ope provehere atque amplificare studuit; in academiis sacrarum humanarumque disciplinarum studia, miserandum in modum collapsa instauravit; contra Centuriatores Magdeburgenses duo volumine egregie conscripsit: et summam doctrinae Christianae theologorum judicio et publico trium saeculorum usu ubique probatissimam, aliaque complura ad populorum institutionem valde accommodata in vulgus edidit. Quam ob rem haereticorum malleus et alter Germaniae apostolus appellatus, plane dignus habitus est, qui ad tutandam in Germania religionem divinitus electus putaretur

[Lectio6]
Inter haec, precatione crebra et assidua rerum supernarum commentatione, lacrimis saepe perfusus et ánimo interdum a sensibus abducto. Deo se coniungere solitus erat. A viris principibus vel sanctitate clarissimis et quatuor summis Pontificibus magno in honore habitus, adeo de se demisse demisse sentiebat ut si omnium minimum diceret et haberet. Vindobonensem episcopatum semel iterum ac tertio recusavit. Moderatoribus suis obsequentissimus paratus erat ad ipsorum mutum omnia relinquere aut aggredi etiam cum valetudinis et vitae periculo. Voluntaria sui ipsius coercitione castitatem perpetuo sepsit. Demum Friburgi Helvetiorum, ubi plurimum pro Dei gloria et salute animarum ultimis vitae suae annis desudaverat, migravit at Deum die vigesima prima Decembris anno millesimo quingentesimo nonagesimo septimo, aetatis suae septimo supra septuagesimum. Hunc vero strenuum Catholicae veritatis propugnatorem Pius Papa nonus caelitum Beatorum honoribus adauxit; novis autem fulgentem signis Pius undecimus Pontifex maximus, anno jubilaei Sanctorum numero accensuit, simulque Doctorem universalis Ecclesiae declaravit.

[Lectio7]
From the Holy Gospel according to Matthew
!Matt 5:13-19 
In illo tempore: Dixit Jesus discipulis suis: Vos estis sal terrae. Quod si sal evanuerit, in quo salietur? Et réliqua.
_
Homilia Sancti Petri Canisii Presbyteri
!Note In Evangelia In festo S. Martini Ep, post initium
Amabo et colam missos a Christo Apostolos horumque successores in Evangelii semine spargendo sedulos et indefessos propagandi verbi cooperatores, qui jure testari possunt: Sic nos existimet homo ut ministros Christi et dispensatores mysteriorum Dei.Voluit enim Christus ductoribus ut vigilantissimus ac fidelissimus paterfamilias per tales ministros ac legatos lucernam evangelicam igne caelitos demisso accendi et accensam non modio supponi, sed super candelabrum constitui, quae suum splendorem longe Lataeque diffunderet omnesque tuum Iudeorum tum gentium vigentes tenebras et errores profligaret.

[Lectio8]
Etenim evangelico Doctori sat non est, verbo lucere populo, et vocem in deserto clamentem praestare multisque in pietate juvandis lingua operam dare, ne alioquin, si verbi ministerium praetermittat, canis mutus non valens latrare a~
propheta dicatur. Sed et ardere illum oportet, ut opere atque caritate~
instructus, munus suum ornet evangelicum. Paulumque ducem sequatur. Is Quippe non contentus Ephesiorum episcopo demandare: Praecipe hoc et doce: labora sicut bonus miles Christi Jesu: constanter etiam apud amicos et inimicos evangelizávit, ac episcopis apud Ephesum collectis bona dixit conscientia: Vos scitis, quomodo nihil subtraxerim utilium, quominus anununtiaem vobis, et docerem vos püblice et per domos, testificans Judeis atque Gentilibus in Deum paenitentiam et fidem in Dominum nostrum Jesum Christum.

[Lectio9]
Talem enim pastorem decet esse in Ecclesia, qui more Pauli, omnibus omnium fiat, ut in illo reperiat aeger curationem , maestus laetitiam, desperans fiduciam, imperitus doctrinam, dubius consilium, poenitens veniam atque solatium , et quidquid tandem at salutem est cuique necessarium. Quocirca pulchre Christus, cum primarios mundi Ecclesiaeque, doctores constitueri vellet, non sat habuis discipulis dicere: Vos estis lux mundi: sed etiam illud subjecit: Non potest civitas abscondi supra montem posita, neque accedunt lucernam et ponunt eam sub modio, sed super candelabrum, ut luceat omnibus qui in domo sunt. Errant enim opinantes ecclesiastae, quod muneri suo doctrinae splendore magis quam vitae integritate et caritatis ardore possint satisfacere.
&teDeum

[Lectio94]
Peter Canisius was born at Nimwegen in the Netherlands. After joining the Society of Jesus, he began at once to defend the Catholic faith against the wiles of the innovators by missions, sermons, and writing books. His one idea was to promote the greater glory of God and it would be impossible to relate how many labours and hardships he went through for more than forty years. He took part more than once in the Council of Trent, travelled on successful missions through many parts of Germany, instructed all classes of society with sound teaching, both public and private, and defended many cities and provinces against the contagion of heresy or brought back to the Catholic faith those tainted by heresy. He was made head of the province of Germany by St. Ignatius, and built houses and colleges in many places. Against the Centuriators of Magdeburg, he wrote two famous volumes, and brought out a summary of Christian doctrine highly approved both by the judgment of theologians and by its long continued use among the people, and many other works in the mother-tongue. From all this, he earned the title of Hammer of the Heretics and second Apostle of Germany. Finally, at Fribourg in Switzerland, at the age of seventy-seven, he rested in the Lord on the 21st day of December, 1597. Pius XI added him to the list of the Saints and at the same time proclaimed him a Doctor of the Universal Church.
&teDeum
